Τετάρτη, 4 Μαΐου 2011

Χωρίς σχόλια

Ιδανικές φωνές κι'αγαπημένες
εκείνων που πεθάναν, ή εκείνων που είναι
για μας χαμένοι σαν τους πεθαμένους.

Κάποτε μες στα όνειρά μας ομιλούνε
κάποτε μες στην σκέψι τες ακούει το μυαλό.

Και με τον ήχο των για μια στιγμή επιστρέφουν
ήχοι από την πρώτη ποίησι της ζωής μας-
σα μουσική, την νύχτα, μακρυνή, που σβήνει.

Κ. Καβάφης. "Φωνές".

Για την αντιγραφή

Γιώργος Αιμ. Σκιάνης

Δεν υπάρχουν σχόλια: