Τετάρτη, 15 Ιουνίου 2011

Η ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΥΚΝΕΙΟ ΑΣΜΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ


Ανεξαρτήτως του αν ο Γιώργος Παπανδρέου επιδίωξε ειλικρινά τη συγκρότηση μιας κυβέρνησης «εθνικής σωτηρίας» ή αν απλώς προσπάθησε, για άλλη μια φορά, με κατάχρηση μελοδράματος να συγκινήσει μια κοινωνία που του έχει γυρίσει οριστικά και αμετάκλητα την πλάτη η παραίτηση της Κυβέρνησης είναι το επιστέγασμα της χρεοκοπίας των προσωπικών του πολιτικών επιλογών. Η τυχόν καταψήφιση της νέας του κυβέρνησης από τη Βουλή θα συνιστά απόπειρα του ΠΑΣΟΚ να επιβιώσει θυσιάζοντας τον Πρόεδρό του. Με αβέβαιο αποτέλεσμα.

Το σκηνικό ήταν το ίδιο κι απαράλλαχτο όπως και τις προηγούμενες φορές. Όπως τότε που άρχιζαν οι διαπραγματεύσεις με τους δανειστές και είχε μιλήσει για το πιστόλι στο τραπέζι - με αποτέλεσμα να αυτοπυροβοληθεί στο πόδι όπως αποδείχτηκε - τότε που, παραμονές του πρώτου γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών μίλησε για δημοψήφισμα απειλώντας με πρόωρες εκλογές - για να βαφτίσει, πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις, την ήττα νίκη και να γελάσει ο πικραμένος - και τόσες άλλες φορές.
Από επικοινωνιακή άποψη το αποτέλεσμα ήταν μάλλον θλιβερό, μιας και σύμπαν το πανελλήνιο - και όχι μόνο - τον έχει πάρει πρέφα. Από πολιτική άποψη συνιστά το επιστέγασμα της αποτυχίας μιας πολιτικής, που βασίστηκε στην εξαπάτηση του εκλογικού σώματος, σε παχιά ανούσια λόγια, που σύντομα αποδείχτηκε πως προσπαθούσαν μάταια να συγκαλύψουν την απουσία πολιτικής στρατηγικής και τακτικής και σε ευσεβείς πόθους.
Ο Πρωθυπουργός εξαπάτησε το εκλογικό σώμα γιατί ενώ γνώριζε πως οι εκλογές του 2009 γίνονταν επειδή σε μερικούς μήνες δε θα υπήρχαν χρήματα για μισθούς και συντάξεις βάσισε την προεκλογική του εκστρατεία στο σύνθημα λεφτά υπάρχουν. Χαϊδεύοντας τα αυτιά των πολλών αδαών και δημιουργώντας στους λίγους, που υποψιάζονταν την κατάσταση, την εντύπωση ότι έχει ολοκληρωμένη στρατηγική διαπραγμάτευσης με τους δανειστές και επεξεργασμένη κοινωνική πολιτική σε περίοδο οικονομικής ύφεσης.
Αποδειχτηκε ότι δεν είχε ούτε πολιτική στρατηγική ούτε πολιτική τακτική όταν παρακολουθούσε επί τρεις σχεδόν μήνες άπραγος το σκηνικό της χρεοκοπίας που στήνονταν για ν' αρχίσει στη συνέχεια ν' απειλεί τους «διεθνείς κερδοσκόπους» για να αποδεχτεί στη συνέχεια χωρίς διαπραγμάτευση τους όρους των δανειστών.
Αποδείχτηκε πως δεν έχει επαφή με την πραγματικότητα όταν επέβαλε περικοπές σε συντάξεις των €600 κι αποδέχτηκε τις αξιώσεις των δανειστών και των εγχώριων κεφαλαιούχων που απαιτούσαν μείωση των μισθών των €612 καθαρών το μήνα.
Αποδείχτηκε ότι δεν είχε πολιτικό θάρρος όταν, στις αρχές του 2011, κι ενώ συζητούνταν η μείωση των αμυντικών δαπανών, κατάπιε αμάσητο το πολιτικό πραξικόπημα των εισαγωγέων οπλικών συστημάτων και τον εκβιασμό της Γαλλίας και της Γερμανίας, που υλοποίησαν από κοινού οι Ευάγγελος Βενιζέλος, Αντώνης Σαμαράς κι Αλέκα Παπαρήγα - οι δυο πρώτοι συνατήθηκαν στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας και έκαναν κοινές δηλώσεις με τις οποίες απέκλειαν τη μείωση των εξοπλιστικών προγραμμάτων, ενώ η δεύτερη ανακάλυψε «εθνική μειοδοσία» στο Αιγαίο. Με αποτέλεσμα να διατηρηθούν άθικτες παραγγελίες οπλικών συστημάτων €4 δισεκατομμυρίων, αλλά να περικοπούν μισθοί και συντάξεις για την εξοικονόμηση €1,5 δισ. και να αυξηθεί ο ΦΠΑ στο 23%, με αποτέλεσμα να καταρρεύσει η αγορά.
Αποδείχτηκε ότι δε διέθετε τη στοιχειώδη διαχειριστική ικανότητα αφού επί τρία χρόνια κατάγγελλε - ορθώς - την κατάρρευση των φοροεισπρακτικών μηχανισμών και επί 20 μήνες στάθηκε ανίκανος να αντιμετωπίσει τη φοροδιαφυγή και την εισφοροδιαφυγή.
Αν η χρεοκοπία της πολιτικής του Γιώργου Παπαπανδρέου δεν είχε ως αποτέλεσμα να χάσει και τα τελευταία ψύγματα αξιοπιστίας το πολιτικό σύστημα, η ζημιά θα ήταν μικρή. Γιατί θα ίσχυε το αξίωμα που τόσο του αρέσει «ΣΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΔΙΕΞΟΔΑ. ΤΗ ΛΥΣΗ ΤΗ ΔΙΝΕΙ Η ΛΑΪΚΗ ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ». Το δυστύχημα είναι πως, μαζί με την πολιτική χρεοκοπία του Γιώργου Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ χρεοκόπησε κι κοινοβουλευτισμός ως αξία στην Ελλάδα. Κι αυτό θα το πληρώσουμε όλοι πανάκριβα.

Γιάννης Χρυσοβέργης

2 σχόλια:

Άτακτος Λόγος είπε...

Δημοσιεύω ένα σχόλιο του αναγνώστη αυτού του ιστολογίου Μιχάλη Μουτούση.

Γιάννης Χρυσοβέργης

Καλά τα λες Γιάννη. Ποτέ δεν ψήφισα τον Παπανδρέου, όχι μόνο γιατί είμαι πιό
αριστερός αλλά και γιατί πιστεύω ότι από καιρό η ταμπέλα «σοσιαλδημοκρατία»
έχει γίνει φύλλο συκής. Πρέπει να πω όμως ότι την παρούσα στιγμή τον λυπάμαι.
Δεν λυπάμαι το ότι πληρώνει για τα ψέμματα που είπε, ότι λεφτά υπάρχουν, κλπ,
τον λυπάμαι όμως βαθιά διότι πόνταρε πολλά και φαίνεται να τα έχασε όλα.
Σίγουρα δεν είναι άνθρωπος με πυγμή, ούτε μεγαλοφυία, αλλά από ένα σημείο και
μετά δεν είναι αυτός η αιτία των προβλημάτων μας. Αιτία των προβλημάτων μας
είναι η συνάντηση της τσαπατσούλικης και κοντόφθαλμης, αλλά σε πολλά
ανθρώπινης και πολιτισμένης, προσπάθειας της γενιάς της μεταπολίτευσης με την
ζούγκλα της χρηματοοικονομικής αγοράς.

Τώρα βέβαια θα με κράξουνε εξ αριστερών και εξ ευωνύμων. Φοβάμαι όμως ότι
πολλές φορές στην Ελληνική ιστορία έχουμε φάει ο/η ένας τις σάρκες του άλλου,
γι αυτό και πάλι «τους παλιούς μου φίλους καλώ με φοβέρες και μ'αίματα» να μην
επιρρίπτουν ευθύνες και πολύ σε πρόσωπα, αλλά κυρίως σε κοινωνικοοικονομικές
δομές.

Σου επισυνάπτω μια φωτογραφία που πήρα με το κινητό μου στον υπόγειο του
Λονδίνου πέρσι, δεν θυμάμαι ακριβώς πότε. Όταν φτάνει κανείς να κάνει ηλίθια
αστειάκια για το πως να ματσώσει από την κρίση των άλλων, με την τακτική
μάλιστα του short-selling που ως το '07 ήταν παράνομη, όταν αυτό διαφημίζεται
στο πλατύ κοινό, «περάστε κόσμε να ποντάρετε», λες και ήταν μόδα η άιποντ
χωρίς κανείς να βλέπει πρόβλημα, τότε έχουμε φτάσει σ'ένα βαθμό πώρωσης και
αποξένωσης που εξηγεί πολλά.

Δικός σου,
Μιχάλης.

Άτακτος Λόγος είπε...

Δυστυχώς τη φωτογραφία που έστειλε ο φίλος Μιχάλης Μουτούσης, ο λοποίος ζει και εργάζεται στην Αγγλία, δεν κατόρθωσα να την αναρτήσω.

Γιάννης Χρυσοβέργης