Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΟΣ ΚΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΕΣ ΤΟΥ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΕΙΣ

Η προφανής και συνάμα επικίνδυνη διάθεση της κυβέρνησης και των ΜΜΕ που τη στηρίζουν να εκμεταλλευτεί τη συζήτηση για τον κίνδυνο επιβολής στρατιωτικής δικτατορίας προκειμένου να απονομιμοποιήσει τις κοινωνικές αντιδράσεις και αντιστάσεις, δεν αναιρεί τον αυξανόμενο κίνδυνο πολιτειακής εκτροπής.

Γι αυτό και η εμμονή του ΣΥΡΙΖΑ αποκλειστικά και μόνο στην επικοινωνιακή διάσταση του ζητήματος είναι πολιτικό λάθος ολκής.

Η επαναφορά από ΤΟ ΒΗΜΑ της «ύποπτης» αποστράτευσης του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ, των αρχηγών των τριών όπλων και άλλων δεκατριών ανώτατων αξιωματικών στις 1 Νοεμβρίου 2011, δεν ήταν αθώα κι ο επικοινωνιακός σχεδιασμός της είναι προφανής: να περάσει στην κοινωνία το μήνυμα «τα μέτρα ή τα τανκς». 

Η κυβέρνηση και οι υποστηρικτές της δεν έχουν δικαίωμα να μιλούν για κίνδυνο πραξικοπήματος, γιατί στις 1 Νοεμβρίου 2011 ο τότε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης απαιτούσε «τη συγκρότηση εξεταστικής επιτροπής» για την «επιβολή κομματικών εγκάθετων του ΠΑΣΟΚ» στη στρατιωτική ηγεσία της χώρας.

Η κυβέρνηση και οι υποστηρικτές της δεν έχουν δικαίωμα να μιλούν για κίνδυνο πραξικοπήματος, γιατί επί δυο ολόκληρα χρόνια, ο Ευάγγελος Βενιζέλος στήριζε  ανοικτά την αντίδραση του αρχηγού ΓΕΣ Φραγκούλη Φράγκου σε κάθε κυβερνητική προσπάθεια μείωσης των δαπανών των Ενόπλων Δυνάμεων.

Η κυβέρνηση και οι υποστηρικτές της δεν έχουν δικαίωμα να μιλούν για κίνδυνο πραξικοπήματος, γιατί ο Φώτης Κουβέλης είχε λοιδωρήσει - και δεν ήταν ο μόνος - με ύφος που δεν το συνηθίζει, τον τότε Πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου, όταν ο τελευταίος είχε τολμήσει να ψελλίσει ότι υπήρχε υπαρκτός κίνδυνος πραξικοπήματος.

Η κυβέρνηση και οι υποστηρικτές της δεν έχουν δικαίωμα να μιλούν για κίνδυνο πραξικοπήματος, όταν ο αποστρατευθείς ως «ύποπτος για έλλειψη σεβασμού στη Δημοκρατία» αρχηγός Πολεμιού Ναυτικού Δημήτρης Ελευσινιώτης, είναι τώρα υφυπουργός Άμυνας ύστερα από πρόταση του Ευάγγελου Βενιζέλου. Πολύ περισσότερο που, οι άνθρωποι τους οποίους είχε προωθήσει σε θέσεις - κλειδιά ο «κύριος ύποπτος» Φραγκούλης Φράγκος, δεν έχουν απομακρυνθεί από τις θέσεις τους.

Όμως η εμμονή στην καταγγελία «επικοινωνιακών τερτιπιών» είναι εξ ίσου επικίνδυνη πολιτικά με τα ίδια τα τερτίπια.

Ας θυμηθούμε ότι στα μέσα του περασμένου Οκτωβρίου, ένα Σάββατο, μερικές εκατοντάδες αποστράτων εισέβαλαν στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας πιάνοντας «στον ύπνο» τη φρουρά του στρατοπέδου. 

Ας θυμηθούμε ότι η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία του υπουργείου αντί να δώσουν εντολή για τη βίαιη απομάκρυνσή τους, αδράνησαν προκλητικά. Μάλιστα ο υπαρχηγός Στρατού παράτησε τα στρατιωτικά γυμνάσια που συντόνιζε για να διαπραγματευτεί με τους εισβολείς.

Ας θυμηθούμε ότι την 28η Οκτωβρίου 2011, σε δεκάδες πόλεις δεν έγιναν παρελάσεις λόγω επισοδείων και, το σημαντικότερο, όταν το άγημα των Ευελπίδων που θα συμμετείχε στην παρέλαση της Θεσαλονίκης έλαβε εντολή να επιστρέψει στο χώρο στρατωνισμού του, αυτό αρνήθηκε να υπακούσει στην εντολή του διοικητή του και παρέλασε μαζί με σωματεία αποστράτων και λοιπές άτυπες κι επίσημες «εθνικοπατριωτικές ομάδες». Χωρίς να υπάρξει η παραμικρή κύρωση για την άρνηση εκτέλεσης διαταγής.

Ας θυμηθούμε ότι ο τότε αρχηγός ΓΕΣ, Φραγκούλης Φράγκος, ο οποίος κατά ΤΟ ΒΗΜΑ ήταν ο στόχος του κύματος αποστρατειών - γιατί άραγε να αποστρατεύσεις 15 ανώτατους αξιωματικούς όταν ένας μόνο είναι επικίνδυνος; - λίγους μήνες μετά, με επιμονή του Προέδρου της Δημοκρατίας και πρόταση του ηγέτη της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Αντώνη Σαμαρά, ορκίσθηκε Υπουργός Άμυνας της υπηρεσιακής κυβέρνησης. Ένας διορισμός απέναντι στον οποίο η μοναδική αντίδραση προήλθε από τους ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ. Τους οποίους, φυσικά, κανείς δεν πήρε στα σοβαρά.

Ας θυμηθούμε ότι ο Φραγκούλης Φράγκος ήταν ο εμπνευστής σειράς σχεδίων για επέμβαση του Στρατού «αν η Αστυνομία βρεθεί σε αδυναμία να επιβάλει την τάξη» και σχεδιαστής των ασκήσεων καταστολής διαδηλώσεων, το Φεβρουάριο του 2011, στο Κιλκίς. Και μάλιστα εν αγνοία των πολιτικών του προϊσταμένων, που έμαθαν την πραγματοποίηση των ασκήσεων αυτών από τις εφημερίδες και το διαδίκτυο. Όπου είχε διοχετεύσει τη σχετική ενημέρωση ο ίδιος ο κ. Φραγκούλης.

Ας λάβουμε επίσης υπ' όψιν μας τα διδάγματα της πρόσφατης ελληνικής Ιστορίας. ¨Οταν οι στρατηγοί εκφράζουν την επιθυμία να κινηθεί ο στρατός, την υλοποιούν λοχαγοί και συνταγματάρχες.

Κι ακόμα ότι μπορεί οι σημερινοί αξιωματικοί  να μην έχουν εισαχθεί στις στρατιωτικές σχολές με διαπιστευτήρια αντικομμουνισμού, όμως δεν παύουν, πολλοί από αυτούς να διαπνέονται από έντονα αντιδυτικά συναισθήματα και να βιώνουν τη σημερινή κατάσταση ως «εθνική ταπείνωση».

Πολύ περισσότερο που, το σύνολο των ΜΜΕ και σχεδόν το σύνολο των πολιτικών κομμάτων διαπαιδαγωγούν εδώ και 38 χρόνια την ελληνική κοινωνία με μια ξενοφοβική, εθνικιστική κι εσωστρεφή αντίληψη για τον κόσμο και τα πράγματα.

Ένας παραπάνω λόγος για τον οποίο πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπ' όψιν ο κίνδυνος πραξικοπήματος είναι η σημερινή ταξική σύνθεση της πλειονότητας των κατώτερων και μεσαίων αξιωματικών. Παιδιά μικροαστικών οικογενειών, που επέλεξαν τη στρατιωτική σταδιοδρομία γιατί «δεν κινδυνεύεις με απόλυση, δε δουλεύεις πολύ κι έχεις κι ένα καλό μισθό, χώρια τα τυχερά», βλέπουν το μισθό τους να γίνεται ψίχουλα και τους συγγενείς τους να φτωχαίνουν. Κι αυτό είναι ένα πολύ σοβαρό κίνητρο για να κινηθούν κατά της δημοκρατικής νομιμότητας.

Για όλους αυτούς τους λόγους ο κίνδυνος ενός πραξικοπήματος είναι πολύ σοβαρός. Είναι υποχρέωση της κυβέρνησης, να διερευνήσει σοβαρά το τι έγινε ή δεν έγινε πριν ένα χρόνο. Είναι καθήκον του ΣΥΡΙΖΑ να ξεφύγει από την επικοινωνιακή διάσταση του ζητήματος και να το πάρει στα σοβαρά. 
Αλλιώς υπάρχει σοβαρός κίνδυνος, την ώρα που τα τανκς θα καταλαμβάνουν την εξουσία, στο διαδίκτυο να διαβάζουμε ένα άρθρο με την υπογρασφή του Αλέξη Τσίπρα και τίτλο «Γιατί δεν θα γίνει πραξικόπημα». Όπως την 21η Απριλίου του 1967 υπέγραφε ο Ηλίας Ηλιού το πρωτοσέλιδο άρθρο της ΑΥΓΗΣ με αυτόν ακριβώς τον τίτλο.

Γιάννης Χρυσοβέργης

ΤΟ ΑΛΛΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΣΤΡΟΥΘΟΚΑΜΗΛΟΥ Σκέψεις αναφορικά με το άρθρο του Κώστα Σημίτη

Το άρθρο του τ. Πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ προκάλεσε αίσθηση, και δικαίως.  Με λιτή γλώσσα ο τ. Πρωθυπουργός επισημαίνει τα αυτονόητα, που όμως έχουν πάψει πλέον να είναι αυτονόητα. Την ίδια στιγμή όμως του διαφεύγει, όπως και σε όλους όσοι συμμερίζονται τις απόψεις του νυν Πρωθυπουργού - θα τηρήσουμε τις δεσμεύσεις μας ό,τι θυσίες κι αν χρειαστεί να γίνουν - ότι πλέον μια σημαντική μερίδα κατοίκων αυτής της χώρας, μερικοί από τους οποίους μέχρι χθες ζούσαν στις παρυφές της μεσαίας αστικής τάξης, κινδυνεύουν να πεινάσουν κι αυτό δεν είναι σχήμα λόγου. Κι όσο θα αρνούνται να δουν αυτή τη σκληρή πραγματικότητα, θα ανοίγουν δρόμο στους νοσταλγούς της Ελλάδας Ελλήνων Χριστιανών και σε αυτούς του Πατερούλη Στάλιν. 

Το πρώτο αυτονόητο που επισημαίνει ο πρώην Πρωθυπουργός είναι οι συνέπειες μιας ενδεχόμενης επιστροφής στη δραχμή, ηθελημένης ή μη. Συνέπειες που οι υποστηρικτές της καμώνονται πως αγνοούν, είτε από λαμογιά, είτε από ιδεολογική τύφλωση. Έχουν βεβαίως ένα επιχείρημα: ότι θα γίνουν ανταγωνιστικές οι ελληνικές εξαγωγές. επιχείρημα που όμως χάνει την αξία του αν λάβει υπ' όψιν του κανείς ότι, πέρα από τον τουρισμό, όλες οι άλλες εξαγωγικές δραστηριότητες αντιστοιχούν σε ποσοστό πολύ μικρότερο του 10% του ΑΕΠ και σε συνθήκες βίαιης επιστροφής στη δραχμή δε θα υπάρχουν τα απαραίτητα κεφάλαια για εξαγωγικού προσανατολισμού επενδύσεις.
Το δεύτερο αυτονόητο που επισημαίνει ο πρώην Πρωθυπουργός είναι ότι για να συζητήσεις με κάποιον πρέπει αυτός να έρθει στη θέση σου κι εσύ να πας στη θέση του. Είναι προφανής η έλλειψη βούλησης των πολιτικών ηγεσιών των χωρών της Βόρειας Ευρώπης να έρθουν στη θέση των Νοτίων, αλλά εξ ίσου προφανής είναι η αντίστοιχη έλλειψη βούλησης των πολιτικών ηγεσιών, ιδίως σε Ελλάδα και Ιταλία, να κατανοήσουν ότι πίσω από τη στάση αυτή των βορείων υπάρχει και κάποιο δίκιο.
Εδώ όμως ερχόμαστε αντιμέτωποι με το άλλο σύνδρομο της στρουθοκαμήλου. Τη δογματική αδυναμία τόσο του Κώστα Σημίτη, όσο και του Γιώργου Παπανδρέου να δουν, και να το καταστήσουν σαφές με όλα τα μέσα στους συνομιλητές τους, ότι μεταρρυθμίσεις, που για να γίνουν πρέπει να οδηγήσουν στην πείνα εκατοντάδες χιλιάδες κατοίκων αυτής της χώρας - κάποιοι ήδη βρίσκονται σε αυτή την κατηγορία αν λάβει κανείς υπ' όψιν του τις με εκθετικούς ρυθμούς αυξανόμενες σε μήκος ουρές στα συσσίτια του Δήμου Αθηναίων και της Εκκλησίας - είναι καταδικασμένες σε αποτυχία.
Και ο Κώστας Σημίτης και ο Γιώργος Παπανδρέου αδυνατούν να κατανοήσουν τι σημαίνει δυο άνεργοι σε μια οικογένεια, τι σημαίνει να πρέπει με 800 ευρώ το μήνα να πληρώσεις νοίκι και να ταΐσεις την οικογένεια, τι σημαίνει για μια οτετραμελή οικογένεια με 20.000 ευρώ μικτό οικογενειακό εισόδημα και δόση στεγαστικού δανείου 500 ευρώ για ένα διαμέρισμα 70 τετραγωνικών, να πληρώσει 500 ευρώ τέλος ακινήτων και 200 ευρώ επίδομα κοινωνικής αλληλεγγύης (sic!).
Όμως οι άνθρωποι αυτοί υπάρχουν. Είναι τρομοκρατημένοι και εξοργισμένοι. Κι έχουν χάσει κάθε εμπιστοσύνη στην Κοινοβουλευτική Δημοκρατία και στις αξίες της. Μια ματιά στην ελληνική μπλογκόσφαιρα αναδεικνύει σε όλο της το εύρος αυτή την κρίση νομιμότητας του πολιτεύματος. Κι ας μη βιαστεί κανείς να κάνει λόγο για συνομωσία οργανωμένων συμφερόντων που έχουν καταλάβει εξ εφόδου τη μπλογκόσφαιρα. Η μπλογκόσφαιρα είναι μια πιστή απεικόνιση του τρόπου σκέψης ενός σημαντικού κοματιού της ελληνικής κοινωνίας. Του πιο μορφωμένου.
Είναι αλήθεια βεβαίως ότι στις συνάξεις των «Αγανακτισμένων» της πλατείας Συντάγματος μάλλον δε θα συναντήσει κανείς αυτούς που δυσκολεύονται να κλείσουν τις άκρες του μήνα. Είναι αλήθεια ότι αυτοί που κάνουν την πολλή φασαρία είναι αυτοί που δε μπορούν πια να πηγαίνουν με δανεικά διακοπές στο Μπαλί και να αγοράζουν τρίλτρες λιμουζίνες κάθε τρια χρόνια με δανεικά χρήματα.
Η οργή αυτών που δε μπορούν να τα φέρουν βόλτα είναι βουβή ακόμα κι ίσως ποτέ να μη γίνει θορυβώδης. Δε σημαίνει όμως πως δεν υπάρχει. Κι όταν κάποιος τρελός - με ή χωρίς εισαγωγικά - θα κατεβάσει μερικές εκατοντάδες καταδρομέων και τριάντα τανκς στο κέντρο της Αθήνας, όλοι αυτοί θα είναι εκεί για να τον χειροκροτήσουν.
Τα σύννεφα συσσωρεύονται απειλητικά στον ουρανό. Το αδιανόητο σκηνικό της περασμένης Παρασκευής, όπου μερικές εκατοντάδες αποστράτων έσπασαν την πύλη του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, χωρίς η Ασφάλεια του στρατοπέδου να μπορέσει να τους αντιμετωπίσει και κατέληξαν να διαπραγματεύονται με τον Αρχηγό ΓΕΣ, πρέπει να προβληματίσει πολλούς. Γιατί  αν ουδείς μπόρεσε να αντιμετωπίσει τους άοπλους εισβολείς ποιος θα αντιμετωπίσει τους μελλοντικούς ένοπλους;
Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι σε τέτοια περίπτωση η Ελλάδα θα πάψει να υφίσταται ως κρατική οντότητα με συνοπτικές διαδικασίες. Τη στάση πληρωμών που θα κηρύξουν οι επίδοξοι εθνοσωτήρες θα την ακολουθήσει μια καταστροφική πολεμική εμπλοκή με την Τουρκία, μιας και η μόνη τους διέξοδος για τη δικαιολόγηση των συνεπειών της πολιτικής τους θα είναι μια πολεμική περιπέτεια. 
Αν όμως έστω και τώρα, στο παρά ένα - ή μήπως ήδη και πέντε; - ο Πρωθυπουργός και οι ελάχιστοι που συμμερίζονται τις απόψεις του σε αυτή τη χώρα δεν κατανοήσουν ότι  ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΝΑ ΠΕΙΝΑΣΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ κι αν δεν καταστήσουν σαφές στους Ευρωπαίους εταίρους ότι τα μέτρα αυτά οδηγούν σε πολιτειακή εκτροπή, που θα οδηγήσει τη μεν Ελλάδα σε αφανισμό, τη δε ευρωζώνη και την ΕΕ σε κατάρρευση, το μέλλον είναι ζοφερό. Για την Ελλάδα και για την Ευρώπη.


Γιάννης Χρυσοβέργης


Υ.Γ. Είχε ολοκληρωθεί η ανάρτηση όταν διάβασα το σχόλιο του εκπροσώπου των ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ. «Η απόλυση 30000 δημοσίων υπαλλήλων ισοδυναμεί, σε οικονομία, με τη μείωση των αμυντικών δαπανών κατά 5%». Τα όποια σχόλια περιττεύουν.