Ο ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΞΕΒΑΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ

Η άκριτη υιοθέτηση των καταγγελιών του Κώστα Βαξεβάνη είναι παρακινδυνευμένη.

Άλλο τόσο όμως είναι επικίνδυνα αφελής, αν όχι ύποπτη, η αγνόησή τους.

Διότι δείγματα παρακρατικής δραστηριότητας υπάρχουν από το 2005 και καθημερινά πληθαίνουν. 

Κι αυτό, ανεξαρτήτως του αν κάποιος πολυπράγμων και εκλεκτός της πολιτικής εξουσίας τραπεζίτης έδωσε εντολή για τη δολοφονία ή - έστω - τον εκφοβισμό του δημοσιογράφου ή αν ο τελευταίος υπερτίμησε κάποια πράγματα.   

Οι καταγγελίες του Κώστα Βαξεβάνη στο σημερινό τεύχος του περιοδικού HOT DOC μοιάζουν απίστευτες. Κι αυτό διότι παραπέμπουν σε κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που όλοι πιστεύαμε πως είναι, επιτέλους η χώρα μας: μια ώριμη κοινοβουλευτική δημοκρατία. Γι αυτό ακριβώς το λόγο οι καταγγελίες του πρέπει να εξεταστούν με πολλή προσοχή. Διότι ακόμα και ισχυροί χαρακτήρες, όταν βρεθούν κάτω από ισχυρή πίεση - κι ο Κώστας Βαξεβάνης είναι συνεχώς υπό ισχυρή πίεση καθώς στην πληθώρα των αποκαλύψεων που έχει προβεί έχει εισπράξει μια ποινική δίωξη όλη κι όλη (και σε αυτή θα επανέλθουμε), πράγμα που σημαίνει ότι οι καταγγελίες του ποτέ δεν είναι ατεκμηρίωτες - μπορεί να υπερτιμήσει κάποιες ενδείξεις, ακόμα και να παρανοήσει.

Ουδείς, σε κάθε περίπτωση, νομιμοποιείται να αγνοήσει σειρά γεγονότων αρχής γενομένης από την ταυτότητα του ατόμου, το οποίο ο Κώστας Βαξεβάνης κατονομάζει ως επί κεφαλής της ομάδας που είχε αναλάβει την εκτέλεση του συμβολαίου του. Ο πράκτορας της ΕΥΠ Κ.Α. αναφέρεται ως μέλος της ομάδας που η CIA είχε εκπαιδεύσει, τις παραμονές των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, στη χρήση του υπερσύγχρονου εξοπλισμού τηλεφωνικών υποκλοπών. Ο εξοπλισμός αυτός παρέμεινε στην ΕΥΠ μετά τη λήξη των Ολυμπιακών Αγώνων.

Στις 2 Φεβρουαρίου του 2006 ο τότε υπουργός Δημόσιας Τάξης Γιώργος Βουλγαράκης συγκαλεί συνέντευξη τύπου στην οποία αποκαλύπτει σκάνδαλο υποκλοπών που είχε γίνει γνωστό ένα χρόνο πριν, στις αρχές Μαρτίου του 2005, στη διάρκεια ενός ελέγχου ρουτίνας του δικτύου της VODAFONE. Μεταξύ των θυμάτων ήταν, κατά τον υπουργό, πολιτικοί επιχειρηματίες, μηδέ του τότε Πρωθυπουργού εξαιρουμένου. Ο Γιώργος Βουλγαράκης σε εκείνη τη συνέντευξη τύπου κατηγόρησε εμμέσως, πλην σαφώς, την πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα ως συντονίστρια των παρακολουθήσεων.

Δεν ήταν λίγοι ωστόσο αυτοί που τότε παρατήρησαν ότι οι αμερικανικές υπηρεσίες δεν είχαν ανάγκη αυτού του ευάλωτου, όπως αποδείχθηκε, μηχανισμού, μιας και είναι σε θέση να παρακολουθήσουν όποιο τηλέφωνο επιθυμούν μέσω δορυφόρων. Αντιθέτως, ο μηχανισμός αυτός παρέπεμπε στη χρήση του εξοπλισμού που είχε χρησιμοποιηθεί τον καιρό των Ολυμπιακών Αγώνων και στην ομάδα υπαλλήλων της ΕΥΠ που είχαν εκπαιδευτεί στη χρήση του.

Για την ιστορία, η δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης κατέληξε σε αδιέξοδο, όπως και η διερεύνηση της «αυτοκτονίας» του υπεύθυνου για την ανάπτυξη του δικτύου της  VODAFONE, Κώστα Τσαλικίδη.

Τις τελευταίες ημέρες του 2009 μετά από αίτημα του τότε υπουργού Προστασίας του Πολίτη Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, εισαγγελέας εισβάλλει στα γραφεία των εν λόγω υπαλλήλων της ΕΥΠ, κατάσχει υπολογιστές και αρχεία και δρομολογεί διώξεις σε βάρος τους για εκβιασμούς. Ένα μήνα μετά, δέμα - βόμβα σκοτώνει τον υπασπιστή του. Την ευθύνη της επίθεσης εκείνης ανέλαβε μια οργάνωση με την επωνυμία Λαϊκή Θέληση, που ως τότε ήταν γνωστή για δυο τρακατρούκες στα δικαστήρια της Λάρισας, η οποία έκτοτε δεν ξανακούστηκε. Στην προκήρυξη με την οποία ανέλαβε την ευθύνη η εν λόγω «οργάνωση» εντυπωσίαζε η εμμονή της στις αναφορές σε αυτούς που έκαναν παρακολουθήσεις στην περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων.

Πέραν αυτού ο Κώστας Βαξεβάνης έχει στα χέρια του γραφολογική έκθεση που αποκαλύπτει πως ο άνθρωπος που συμπλήρωσε τα πλαστά έγγραφα πληρωμής από την ΕΥΠ τόσο του ίδιου, όσο και του αστυνομικού συντάκτη Βασίλη Χήτου, είναι η γυναίκα που τον ενημέρωσε, λίγες μέρες μετά από την «περίεργη» νυχτερινή επίσκεψη τεσσάρων ανδρών στο σπίτι του, το Σεπτέμβριο του 2012, λίγο πριν δημοσιεύσει τη «Λίστα Λαγκάρντ»*, ότι η εν λόγω ομάδα «σχεδίαζε τη δολοφονία του».

Η περιγραφή που κάνει η ίδια γυναίκα για την εν λόγω ομάδα δίνει έντονα την εντύπωση έλλειψης σοβαρότητας στον τρόπο που δρούσε, όταν όμως είναι γνωστό στο Πανελλήνιο ότι υπάλληλοι της ΕΥΠ κυκλοφορούσαν επί δεκαετίες σε κομματικές συνεστιάσεις με καρτελάκια που έγραφαν «πράκτορας της ΕΥΠ», μάλλον οι εν λόγω κύριοι ήταν πολύ πιο σοβαροί από τον μέσο υπάλληλο της ΕΥΠ.

Το αν η εν λόγω ομάδα πράγματι σκόπευε να δολοφονήσει τον Κώστα Βαξεβάνη ή αν ο τελευταίος τρόμαξε παραπάνω από όσο έπρεπε πρέπει να αποδειχθεί. Όπως μένει να αποδειχθεί το αν στην υπόθεση αυτή εμπλέκεται μόνο ο Κ.Α. ή ολόκληρη η ομάδα των εκπαιδευθέντων στις υποκλοπές. Σε κάθε περίπτωση, οι εν λόγω κύριοι εμπλέκονται σε ιστορίες με νεκρούς. 

Εκείνο όμως που αποδεικνύει αυτή η υπόθεση είναι ότι κρατικοί υπάλληλοι σε ευαίσθητες θέσεις, δημιουργούν παραμάγαζα και πωλούν τις υπηρεσίες τους σε όποιον προσφέρει τα περισσότερα. Και ότι τους κυρίους αυτούς κανείς τελικά δεν τους κουνάει από τις θέσεις τους. Κι αυτό, σε κάθε περίπτωση, είναι επικίνδυνο. 

Γιάννης Χρυσοβέργης

* Για τη δημοσίευση της «Λίστας Λαγκάρντ» ο Κώστας Βαξεβάνης τιμήθηκε με το διεθνές βραβείο Χούλιο Ανγκίτα Παρράδο 2013.  

   

Ο ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΞΕΒΑΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ

Ας συμφωνήσουμε σε δυο πράγματα:

Το πρώτο είναι ότι ο Κώστας Βαξεβάνης διέπραξε πλημέλημα δημοσιεύοντας τα ονόματα που αναφέρονται στη διαβόητη «Λίστα Λαγκάρντ» και ορθώς διώκεται.

Το δεύτερο είναι ότι η ενεργοποίηση της διαδικασίας του Αυτοφώρου 36 ολόκληρες ώρες μετά τη λήξη του προβλεπόμενου 24ώρου από το νόμο συνιστά ΣΚΑΣΤΗ ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ.

Πέραν αυτών, η κινητοποίηση δεκάδων, ίσως και περισσότερων των 100, αστυνομικών για τη σύλληψη ενός ανθρώπου που κατηγορείται, όχι για φόνο, ή έστω για κάποια κακουργηματική πράξη αλλά για πλημέλημα, σε συνδυασμό με την εισαγγελική παρανομία βρωμούν λειτουργία παρακρατικού κυκλώματος.  

Ανάλογου, αν όχι του ίδιου, αυτού που ανέλαβε να εκτελέσει το «συμβόλαιο» για το Γέροντα Παστίτσιο. 

Το ποια άτομα περιλαμβάνονται στη διαβόητη πλέον «Λίστα Λαγκάρντ» θα άφηνε παγερά αδιάφοργη την ελληνική κοινωνία αν ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός είχε διενεργήσει τους απαραίτητους ελέγχους ώστε να είναι σαφές αν τα περί ων ο λόγος πρόσωπα είχαν πληρώσει τους προβλεπόμενους φόρους ή όχι.

Αυτό δεν έγινε επί δυο ολόκληρα χρόνια. Αντιθέτως προϊστάμενοι του ΣΔΟΕ και υπουργοί Οικονομικών επικαλέστηκαν σειρά επιχειρημάτων για την παράβαση καθήκοντος των δυο πρώτων και την άρνηση να εποπτεύσουν το ΣΔΟΕ των δυο δεύτερων που προκαλούν τον κοινό νου. Και, πέραν των αδιαμφισβήτητων πολιτικών και των ενδεχομένων ποινικών ευθυνών των ελεγχομένων, συνιστούν ακραία παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης που προβλέπει το Σύνταγμα.

Με την έννοια αυτή, η πλημεληματικού χαρακτήρα, παράνομη ενέργεια του Κώστα Βαξεβάνη, θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι συνιστά πράξη προστασίας του Συντάγματος, σύμφωνα με τις επιταγές του ακροτελεύτιου άρθρου του, που ορίζει καθήκον του κάθε Έλληνα πολίτη, να αντισταθεί με κάθε μέσον στις απόπειρες κατάλυσής του. 

Δεν έχει όμως νόημα να επιμείνουμε σε αυτό, όπως δεν έχει νόημα να συζητάμε για το αν ο Κώστας Βαξεβάνης υπέπεσε σε αδίκημα ή όχι. Προφανώς και υπέπεσε και προφανώς οι 2059 άνθρωποι, των οποίων τα ονόματα δημοσιεύτηκαν, έχουν δικαίωμα να αισθάνονται διαπομπευμένοι.

Πολύ μεγαλύτερη σημασία όμως έχει το γεγονός ότι ένας εισαγγελέας, το όνομα του οποίου, όπως και στην περίπτωση του «Γέροντα Παστίτσιου» δεν γνωρίζουμε, διότι δεν εξέδωσε ένταλμα, αλλά έδωσε προφορική εντολή σύλληψης του Κώστα Βαξεβάνη, ενεργοποίησε τις διατάξεις του αυτοφώρου, 36 ολόκληρες ώρες μετά από την παρέλευσή του.

Εξ ίσου σημαντική είναι η αστυνομική επιχείρηση που στήθηκε για τη σύλληψη του δημοσιογράφου, όπως και στην περίπτωση του «Γέροντα Παστίτσιου», με την κινητοποίηση δεκάδων αστυνομικών. Κι αυτό όχι για κάποια κακουργηματική πράξη, αλλά για ένα απλό πλημέλημα.

Εξ ίσου σημαντικό είναι το ότι τόσο στην περίπτωση του «Γέροντα Παστίτσιου» όσο και σε αυτή της «Λίστας Λαγκάρντ» η αυτόφωρη διαδικασία κινήθηκε Σαββατοκύριακο, ώστε ο συλληφθείς να παραμείνει κρατούμενος ως τη Δευτέρα το πρωί. Ασχέτως αν στην περίπτωση του Κώστα Βαξεβάνη ο στόχος αυτός δεν επετεύχθη.

Εξ ίσου σημαντικό είναι το ότι ουδείς ενοχλήθηκε, λίγες μόνο ημέρες πριν, όταν, μια φιλοκυβερνητική εφημερίδα αυτή τη φορά, ΤΑ ΝΕΑ, είχαν δημοσιεύσει τα ονόματα δεκάδων καλλιτεχνών, με τα εισοδήματα που είχαν δηλώσει και τα συσχέτιζε, με περίεργα λογικά άλματα, με την αξία της περιουσίας που οι ίδιοι άνθρωποι είχαν αποκτήσει στο παρελθόν, προκειμένου να τους κολήσει τη ρετσινιά του φοροφυγά, αποσιωπώντας ότι, μερικοί από αυτούς, είχαν από δυο ως πέντε χρόνια να εμφανιστούν μπροστά σε κοινό. Ο εισαγγελέας δεν ευαισθητοποιήθηκε για τη διαπόμπευση δεκάδων ανθρώπων.

Στην περίπτωση του «Γέροντα Παστίτσιου» ο εντολοδόχος της δίωξης και σύλληψης «συμβολαίου» ήταν η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. Στην περίπτωση του Κώστα Βαξεβάνη ο εντολοδόχος δεν είναι προφανής. Το βέβαιο είναι πάντως ότι διαπόμπευσε τα 2059 πρόσωπα της «Λίστας Λαγκάρντ» πολύ περισσότερο από τον Κώστα Βαξεβάνη και το HOT DOC. Κι ακόμα, ότι πέτυχε να διαδώσει σε όλο τον πλανήτη πως, «στην Ελλάδα υπάρχει μια κυβέρνηση που προστατεύει τους φοροφυγάδες και φυλακίζει τους δημοσιογράφους που το αποκαλύπτουν». 

Με αυτά τα δεδομένα είναι κρίμα άνθρωποι με δεκαετίες αγώνων για την υπεράσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, αντί να σταθούν, όπως ορθά έπραξαν στην περίπτωση του «Γέροντα Παστίτσιου», στις παρανομίες του εισαγγελέα και της Αστυνομίας, ασχολούνται με τα κίνητρα του Κώστα Βαξεβάνη. Ακόμα κι αν δεχθούμε ότι αυτά είναι τα πλέον ταπεινά, τα απτά δείγματα λειτουργίας παρακρατικών μηχανισμών θα έπρεπε να τους είχαν ανησυχήσει.

Γιάννης Χρυσοβέργης