ΘΑΥΜΑ, ΘΑΥΜΑ!

Εν χορδαίς και οργάνοις  οι δυο Γιάννηδες, Στουρνάρας και Βρούτσης δηλαδή, ανακοίνωσαν σήμερα τη θέσπιση εγγυημένου ελαχίστου εισοδήματος από πρώτης Ιανουαρίου του 2014.

Για τις ανάγκες του εγχειρήματος θα διατεθεί, εφ' όσον συναινέσει η Τρόικα, το «ιλιγγιώδες» ποσό των 20 εκατομμυρίων ευρώ.

Κανονικά θα έπρεπε να έχουμε ξεκαρδιστεί στα γέλια, η πεποίθηση όμως αυτών των κυρίων ότι θα βρεθεί έστω και ΕΝΑΣ άνθρωπος που θα το χάψει αυτό, προκαλεί προβληματισμό.  

Κανονικά θα έπρεπε να απονέμουμε συγχαρητήρια. Σε εποχές σαν αυτή που ζούμε οι κυβερνήσεις κρίνονται πρωτίστως από την ικανότητά τους να φροντίσουν τους πιο αδύναμους. Υπάρχουν όμως αυτοί οι ρημάδηδες οι αριθμοί, που βγάζουν τους δυο Γιάννηδες στη σέντρα. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. 

Για τις ανάγκες του προγράμματος «θα διατεθούν 20 εκατομμύρια ευρώ από το πρωτογενές πλεόνασμα», δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών. Και επειδή οι επίσημα καταγεγραμμένοι άστεγοι (δηλαδή οι Έλληνες πολίτες άστεγοι), από τις ΜΚΟ, την Εκκλησία και τους Δήμους είναι κάπου 20.000 καταλήγουμε ότι θα διατεθεί γι' αυτούς  το εξωφρενικό ποσό των 1.000 ευρώ ετησίως κατ' άτομο ή 83,33 ευρώ μηνιαίως. Ακόμα και σε στρατόπεδα να τους στέγαζαν και να τους τάιζαν με τις ληγμένες κονσέρβες του ελληνικού στρατού, πάλι πιο ακριβά θα κόστιζαν. Το κοστολόγιο ενός στρατευσίμου για την ένδυση, υπόδηση, στέγαση και διατροφή του ανέρχεται μεταξύ 212 και 220 ευρώ μηνιαίως, καθ' όσον με βάση αυτό προκύπτει και η μηνιαία αποζημίωση των αντιρρησιών συνείδησης που υπηρετούν κοινωνική θητεία.

Προσοχή όμως! Εδώ μας πιάσατε  «Το 2014 το πρόγραμμα θα εφαρμοστεί πιλοτικά σε δυο μονάχα περιφέρειες», δήλωσε ο Γιάννης Βρούτσης. Μάλιστα. Ας ξανακάνουμε λοιπόν τους υπολογισμούς. Θα επιλεγούν οι φτωχότεροι πολίτες δυο περιφερειών  και θα οριστεί ως ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα ένα ποσό της τάξης των 200 ευρώ μηνιαίως, όση είναι και η προνοιακή σύνταξη του ΟΓΑ. Τότε προκύπτει ότι το ποσό αυτό θα μοιραστεί σε 5.000 ανθρώπους χωρίς κανένα εισόδημα ή σε 10.000 ανθρώπους με εισόδημα έως 100 ευρώ μηνιαίως. Είναι προφανές πως όποιες Περιφέρειες και να πάρουμε οι άνθρωποι χωρίς καθόλου εισόδημα θα είναι πολύ περισσότεροι από αυτούς που μπορούν να εξυπηρετηθούν με τα 20 εκ. ευρώ.

Εκτός κι αν... πρόκειται για εκλογικές περιφέρειες. Στην περίπτωση αυτή κάτι μπορεί να γίνει, ιδίως αν οι δυο εκλογικές περιφέρειες είναι τελικά η εξής μία, η Μεσσηνία.

Ή εκτός κι αν η αποστροφή του Γιάννη Στουρνάρα περί καθοριστικής συμβολής του περιουσιολογίου όταν αυτό ολοκληρωθεί σημαίνει πως το πρόγραμμα δεν θα ξεκινήσει αν δεν ολοκληρωθεί το περιουσιολόγιο. Κι επειδή το περιουσιολόγιο είναι κάτι σαν το Γεφύρι της Άρτας, που ολημερίς το χτίζανε το βράδυ γκρεμιζόταν... το συμπέρασμα είοναι πως το εγγυημένο ελάχιστο εισόδημα θα θεσπιστεί κάπου ανάμεσα στο μήνα χωρίς Σάββατο και σε εκείνον με τις 32 μέρες.
Πράγμα που γίνεται ακόμα πιο βολικό αν ληφθεί υπ' όψιν ότι, βάσει του Μνημονίου που ψηφίστηκε στις 12 Φεβρουαρίου του 2012, «τυχόν πλεονάσματα διατίθενται αποκλειστικά για τη μείωση του Δημοσίου χρέους» και, κατά συνέπεια, για την υλοποίηση του μέτρου, απαιτείται η προηγούμενη σύμφωνη γνώμη της Τρόικας. η οποί, ναι μεν δεν αμφισβητεί επισήμως το πλεόνασμα του Στουρνάρα, αμφισβητεί όμως με κάθε επισημότητα τον προϋπολογισμό του 2014 και απαιτεί τη λήψη νέων μέτρων ύψους 2 δισεκατομμυρίων.   Τι συμβαίνει λοιπόν;

Εκδοχή πρώτη: Ο Γιάννης Στουρνάρας θεωρεί εαυτόν ως νέο Ιησού Χριστό, με το Βρούτση σε ρόλο Αποστόλου Πέτρου, και πιστεύει - ω ναι, αλήθεια σας λέμε - πως με έξι ψωμιά και τέσσερα ψάρια θα ταΐσει εκατοντάδες χιλιάδες πεινασμένων. Οποία αίρεσις! Πώς και δεν αντέδρασε, αυθωρεί και παραχρήμα η σεπτή ημών Ιερά Σύνοδος, πώς και δεν έριξε στους ιερόσυλους ανάθεμα, πώς και δεν τους έχει αφορήσει κιόλας; Ανάβυσσος  η ψυχή των δεσποτάδων!

Εκδοχή δεύτερη: Οι άνθρωποι κοροϊδεύουν τους εαυτούς τους νομίζοντας πως κοροϊδεύουν εμάς. Είναι κι αυτό μια πιθανότητα.Μας έχουν φλομώσει με τόσο ψέμα τα τελευταία τρία χρόνια - μπροστά του ωχριούν τα ψέματα όλων μαζί των Πρωθυπουργών και Υπουργών από τη Μεταπολίτευση και μετά - που δεν αποκλείεται να έχουν πιστέψει και οι ίδιοι τα ψέματα που σερβίρουν σε εμάς.

Εκδοχή τρίτη: Όντας μονάχα δυο Γιάννηδες, υπολείπονται του μυαλού άλλων 43, για να αποκτήσουν ενός κοκόρου γνώση. Αντε να επιστρατεύσουν και το Μιχελάκη και να γίνουν τρεις. Πάλι θα λείπουνε 42 Γιάννηδες για την επίτευξη της πολυπόθητης ενός κοκόρου γνώσης. 
 Ακροτελεύτια εκδοχή: Μη ζοριζόμαστε παιδιά. Τα 20 εκ. θα τα πάρουν η καημένη η μανούλα και η καημένη η πεθερούλα του Στουρνάρα, που τα βγάζουν πέρα αγόγγυστα με 500 ευρώ το μήνα. Άντε να μείνει και κάτι τις για την καημένη τη μανούλα και την καημένη ττην πεθερούλα του Βρούτση. Αλλά ως εκεί.
Επίλογος: Αυτοί είναι αυτοί που είναι. Εμείς, πότε θα σοβαρευτούμε να τους στείλουμε εκεί που τους αξίζει;

Γιάννης Χρυσοβέργης

Υ.Γ. Μπορεί να είμαι σε χειρότερη μοίρα από αυτούς καθ' όσον εμένα μου λείπουνε 44 Γιάννηδες, αλλά τί να γίνει; Έτσι είναι η ζωή.

Ο ΕΞΑΙΡΕΤΟΣ ΚΥΡΙΟΣ ΣΤΟΥΡΝΑΡΑΣ Νο 2

Ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας είναι, πέρα από κάθε αμφιβολία, ένας πανέξυπνος άνθρωπος.

Το έχει αποδείξει κατ' επανάληψη με τις οξυδερκείς - ασχέτως αν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς μαζί του -  τοποθετήσεις του σε θέματα οικονομίας.

Ακριβώς γι αυτό το λόγο η «ατυχής» ή «αληθής» - κατά τη δική του εκδοχή - δήλωση περί μη βιωσιμότητας του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου έχει οσμή πολιτικοοικονομικού σκανδάλου.

 

Η δήλωση του υπουργού Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα περί «μη βιωσιμότητας» του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου ήρθε και πάλι στη δημοσιότητα με αφορμή τη σχετική ερώτηση στη Βουλή του Αλέξη Τσίπρα για το θέμα.

«Είμαι εδώ για να λέω την αλήθεια», ήταν η απάντηση του υπουργού στην κριτική του Προέδρου της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ περί απαξίωσης της τράπεζας με τις δηλώσεις του.

Πέραν της όποιας συμφωνίας ή διαφωνίας του καθενός με την άποψη του ΣΥΡΙΖΑ, που θέλει την κρατικοποίηση των τραπεζών, γεγονός είναι ότι η δήλωση του υπουργού προκάλεσε πτώση της μετοχής του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου κατά 30%, γεγονός που υποχρέωσε τη διοίκηση του Χρηματιστηρίου Αθηνών να διακόψει τη διαπραγμάτευσή της. Γεγονός είναι επίσης ότι στις επόμενες ημέρες η μετοχή συνέχισε τη χαμηλή της πτήση.

Ας ενστερνιστούμε όμως την άποψη του Υπουργού και της κυβέρνησης, που θέλουν να ιδιωτικοποιήσουν, το ταχύτερο δυνατό, το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο.

Κι ας θυμηθούμε ότι, από τα έσοδα των αποκρατικοποιήσεων, προσδοκά η κυβέρνηση να μειώσει το Δημόσιο χρέος.

Είναι προφανές, σε αυτή τη λογική, ότι στόχος της κυβέρνησης είναι η επίτευξη της πώλησης της τράπεζας, σε όσο το δυνατόν ψηλότερη τιμή.

Είναι προφανές επίσης, ότι, όποιος και αν είναι ο τρόπος υπολογισμού του τιμήματος που θα καταβληθεί στην κυβέρνηση, η τιμή διαπραγμάτευσης της μετοχής στο Χρηματιστήριο θα παίξει καθοριστικό ρόλο.

Ας φέρουμε τώρα στο νου μας μια λαϊκή αγορά, λίγο μετά τις 12.00 το μεσημέρι. Οι μανάβηδες φροντίζουν να εκθειάσουν τα προτερήματα του προϊόντος τους. Άλλος την ποιότητα, ακόμα κι αν τα λαχανικά του είναι εξώφθαλμα μπαγιάτικα. άλλος τη χαμηλή τιμή. Υπάρχουν και κάποιοι που φωνάζουν: «Πάρτε τα ρε παιδιά να φύγω! Τζάμπα είναι!». 

Όμως κανένας υποψήφιος πελάτης δεν πλησιάζει αυτούς τους τελευταίους. Γιατί, ναι μεν όλοι γνωρίζουν πως αυτή την ώρα τα καλύτερα προϊόντα έχουν ήδη πουληθεί, όμως όλοι κοιτάζουν να πάρουν το καλύτερο που υπάρχει. Και γι αυτό στέκονται μπροστά στους πάγκους αυτών που εκθειάζουν τις πραγματικές ή φανταστικές αρετές του προϊόντος τους.

Δεν γνωρίζουμε αν ο κ. Στουρνάρας συνηθίζει να επισκέπτεται τη λαϊκή αγορά ή στέλνει σε αυτή την οικονόμο του. Σε κάθε περίπτωση όμως, ως καλός γνώστης των αγορών, γνωρίζει πολύ καλά τα εμπρορικά ήθη.

Η συμπεριφορά των πελατών είναι η ίδια σε κάθε αγορά, είτε θέλουν να αγοράσουν μαρούλια, είτε τράπεζες. Όλοι κοιτούν να αγοράσουν το καλύτερο ποιοτικά προϊόν, στις καλύτερες δυνατές τιμές. 

Το ίδιο κι η συμπεριφορά των εμπόρων. Προσπαθούν να πουλήσουν το προϊόν τους στην υψηλότερη δυνατή τιμή, είτε πρόκειται για μαρούλι είτε για τράπεζα.

Γι αυτό ακριβώς η δήλωση του υπουργού Οικονομικών είναι τουλάχιστον ατόπημα. Μείωσε το δυνητικό έσοδο του Δημοσίου από την ιδιωτικοποίηση του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου έως και 30%. Και, όσο και να προσπαθήσει, αυτό δε μπορεί να το αλλάξει.

Από κει και πέρα θα κληθεί να αποδείξει - σε μια περίοδο που η δυσπιστία των πολιτών προς τους πολιτικούς περισσεύει -  ότι η δήλωσή του περί «μη βιωσιμότητας» του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου ήταν μια ατυχής δήλωση - ακόμα και αν ήταν αληθής - και ότι πίσω από αυτήν δεν υποκρύπτονταν η παραμικρή πρόθεση να ευνοηθεί ο υποψήφιος αγοραστής της Τράπεζας. 

Γιάννης Χρυσοβέργης